نقد فیلمهای معنا گرای سینمای جهان
نام فیلم: پرتقال کوکی (A Clockwork Orange)
نویسنده و کارگردان: استنلی کوبریک
ژانر: علمی تخیلی / فانتزی
زمان فیلم: ۲ ساعت و ۲۰ دقیقه
بازیگران: مالکوم مک داویل، پاتریک مگی، آدریان کاری
درجه فیلم: X (به خاطر خشونت بالا و تصاویر نامناسب)، البته در جه این فیلم بعد از اکران عمومی در سراسر دنیا به R تغییر پیدا کرد.
«اینگمار برگمن»، كارگردان فقید سوئدی و از بزرگترین فیلمسازان س
ینمای جهان كه ٩ بار نامزد جایزه اسكار بود، ٩٠ سال پیش در چهاردهم جولای ١٩١٨ چشم به جهان گشود.
نويسنده و كارگردان: اينگمار برگمان/ بازيگران: بيبي اندرسون (پرستار آلما)، ليو اولمن (اليزابت ووگلر)، مارگارتا كروك (دكتر)، گونار بيورنشتراند (آقاي ووگلر)، يورگن ليندشتروم (پسر اليزابت)/ موسيقي: لارس يوهان ورل/ فيلمبردار: سوئن نيكويست/ تهيه كننده: اينگمار برگمان/ سياه و سفيد، محصول 1966 سو
ئد، 83 دقيقه/ نامزد جايزه BAFTA و پنج نامزدي ديگر
ماجرای این فیلم بسیار گنگ و معمایی است ، به خصوص برای کسانی که به زبان انگیسی مسلط نیستند با اینکه فیلم را با زیرنویس فارسی مشاهده می کنند و یا حتی بعضا مواردی بوده است کسانی که انگلیسی زبان مادری آنهاست برداشت کاملی از موضوع فیلم ، شخصیت ها و عناصر موجود در فیلم و همچنین منظور کلی کارگردان عاجز هستند.
يالکتيک روياهاي ساختارشکنانه!
خلاصه داستان فيلم:
متئو نوجوان آمريکايي در آستانه آغاز وقايع قيام دانشجويي -کارگري مه 1968 در پاريس با دختري به نام ايزابل و برادر دوقلويش تئو آشنا مي شود، دوستي غريب آن ها با عشق بازي با ايزابل در غيبت والدين آن ها در آپارتمانشان وارد مرحله جديدي مي شود و سه نوجوان هنگامي که با فريادهاي تظاهرکنندگان کمونيست روبرو مي شوند شب هنگام از خانه خارج مي شوند تا به مقابله با پليس بپردازند. متئو با خشونت مخالف است اما ايزابل و تئو وي را در ميان جمعيت مي گذارند و خود با کوکتل مولتف به سوي پليس مي روند. 
داگويل رمان تصويري نه فصلي است كه توسط لارس فون تريه دانمارکی و بر اساس نمايشنامهاي عميق و فلسفي از برتولت برشت ساخته شده است. نميدانم فون تريه چه بلايي بر سر نمايشنامه آورده اما نتيجه شاهكاري مثال زدني است. فيلمي كه بار هرمونتيكش بر ساختار فرماليستياش ميچربد و ميكوشد انسان را و تنها انسان را در موقعيتي قائم به خلقت و سرنوشت نقد كند. 
